Mimétisme

Mimétisme is een groepstentoonstelling die zoekt naar een alternatief conceptueel kader voor "theatraliteit" in de beeldende kunst. De tentoonstelling kijkt niet zozeer naar de formele uitwisseling tussen theater en beeldende kunst, maar brengt werken samen die op kritische wijze gebruik maken van de kunst van het "acteren", het 'tot iets anders worden'. Daarmee wordt de heersende opvatting van mimesis als realistische beeldende representatie verlaten en overgegaan op wat Walter Benjamin het "mimetisch vermogen" heeft genoemd: het vermogen van de geest om overeenkomsten op te merken en in zich op te nemen, anderen te imiteren, te kopiëren, in iets op te gaan en iets anders te worden.

Mimétisme schetst de contouren van een geschiedenis die een alternatief biedt voor het gangbare denken over het overwinnen van het mimetisch paradigma. In deze alternatieve geschiedenis worden mimesis en nabootsing niet verworpen, maar toegepast als performatieve strategieën, om de representaties en maatschappelijke regimes van identiteit van binnenuit te bekritiseren, te ondermijnen en te transformeren en zo een tegenwicht te bieden voor de opgelegde mimesis van een onderdrukkende vereenzelviging door middel van de strategieën van het maskeren, camoufleren en extreem nabootsen. Dergelijke strategieën creëren een glibberig terrein waar de kracht van de representatie zich tegen zichzelf begint te keren.

De historische baan volgend vanaf het Brechtiaans acteren en het feminisme, onderzoekt Mimétisme maatschappelijke vormen van imitatiegedrag en "eender-wording" (zoals het opgaan in een milieu, of culturele assimilatie) maar ook vormen van extreme mimesis. Daarmee geeft deze tentoonstelling diverse mogelijkheden aan om machtsverhoudingen aan te pakken en om, opnieuw, de relatie uit te beelden tussen individu en omgeving, tussen ding en context, tussen voorgrond en achtergrond.

De tentoonstelling wordt van context voorzien door een archief van verwijzingen en verwant materiaal, genaamd het Mimetic Cabinet. Dit verschaft inzicht in de discussies over het onderwerp op allerlei terreinen, zoals biologie, gedragswetenschappen en politiek.

Pawel Althamer & Artur Zmijewski, Elisabetta Benassi, Charif Benhelima, Lieven de Boeck, Claude Cahun, Mircea Cantor, Andrea Cooper, Neil Cummings & Marysia Lewandowska, Mauricio Dias & Walter Riedweg, Harun Farocki, Tom Holert, Sofia Hultén, Peter Ott, Ria Pacquée, Jean Painlevé, Jean Rouch, Constanze Ruhm, Tomas Schmit, Isabell Spengler, Erik Steinbrecher, Javier Téllez, Barbara Visser, ..... en anderen.

Samengesteld door Anselm Franke
Tentoonstellingsarchitectuur: Pieter d'Haeseleer, Kris Kimpe en Bruno Poelaert
Productie: Lotte De Voeght en Ari Hiroshige

Mimétisme

Mimétisme is a group exhibition probing an alternative conceptual framework for "theatricality" in the visual arts. Rather than looking at formal exchanges between theatre and the arts, this exhibition brings together works that use and critically reflect the abilities to act and to become like something else. In doing so, it leaves behind the dominant understanding of mimesis as realist pictorial representation in favour of what Walter Benjamin has referred to as the "mimetic faculty": the mind's ability to detect and appropriate similarities, to mirror others, to imitate, to immerse and to become.
Mimétisme begins to sketch an alternative history to the prevailing narrative of an overcoming of the mimetic paradigm. In this alternative history, mimesis and mimicry are not rejected, but used as performative strategies in order to critique, undermine and transform representations and societal regimes of identity from within, to counter the imposed mimesis of oppressive identification by using strategies of masking, camouflage and excessive mimicry. These strategies create a slippery terrain where the power of representation begins to turn back against itself.

Along the historical trajectories of Brechtian performance and feminism, Mimétisme moves from exploring societal forms of behavioural copying, empathy and becoming similar (as in immersion into milieus and cultural assimilation) to forms of excessive mimesis, sketching out different possibilities to address power relations, and to portray, once again, the relation between individual and environment, thing and context or figure and ground.
The exhibition is contextualised with an archive and a library of references and related material titled the Mimetic Cabinet, meant to offer insight into discussions on the subject surpassing the boundaries of various disciplines, such as art, biology, behavioural studies and politics.

Pawel Althamer & Artur Zmijewski, Elisabetta Benassi, Charif Benhelima, Lieven de Boeck, Claude Cahun, Mircea Cantor, Andrea Cooper, Neil Cummings & Marysia Lewandowska, Mauricio Dias & Walter Riedweg, Harun Farocki, Tom Holert, Sofia Hultén, Peter Ott, Ria Pacquée, Jean Painlevé, Jean Rouch, Constanze Ruhm, Tomas Schmit, Isabell Spengler, Erik Steinbrecher, Javier Téllez, Barbara Visser, ..... among others

Curated by Anselm Franke
Exhibition architecture: Pieter d'Haeseleer, Kris Kimpe and Bruno Poelaert
Production: Lotte De Voeght and Ari Hiroshige

Opening donderdag 24 january om 19.00

Opening Thursday 24 January at 19.00