Het verre China komt elke week een beetje dichterbij, en in de kunstwereld is dit goed te merken: geen internationaal opgezette tentoonstelling meer, of er zal minstens een tiental Chinezen aan deelnemen. Ook in omgekeerde richting neemt het verkeer toe, zoals de tentoonstelling ‘Het Verboden Rijk’ van Luc Tuymans en Yu Hui onlangs bewees.
Het laatste exploot in de Belgisch-Chinese artistieke contacten is de tentoonstelling ‘Over the Hedge’, die 112 werken op papier van Belgische kunstenaars naar Tianjin brengt.

Een simpel concept
‘Over the Hedge’ is een initiatief van Raf De Smedt, voormalig departementshoofd van de Academie van Antwerpen, in samenwerking met kunsthistoricus en auteur Paul Ilegems, voormalig docent aan dezelfde Academie. Ze betrokken vijf jonge kunstenaars in hun project: Vaast Colson, Tom Liekens, Pol Matthé, Lieven Segers en Bart Van Dijck, die allen rond 2000 afstudeerden aan de Antwerpse academie.
Het concept om tot deze tentoonstelling te komen was eenvoudig. De zeven gelegenheidscuratoren benaderden elk afzonderlijk en geheel op eigen houtje een aantal kunstenaars van hun keus om mee te werken aan het project, en bezorgden hen meteen een vel handgeschept papier van 100x70cm met het verzoek daar een tekening op te zetten, alsook met de belofte het werk in Tianjin te exposeren en het nadien keurig terug te bezorgen. Maar niets officieel, niets gedekt – een zuiver vrijbuitersavontuur. Toch moet je als kunstenaar al bijzonder wereldvreemd zijn om niet op zo’n verzoek in te gaan.

 
Tina Gillen, plakaatverf op papier

Het merendeel van de selectie bestaat uit kunstenaars die pas de laatste tien, vijftien jaar op de voorgrond getreden zijn, in een soepele mix met gevestigde namen uit de jaren 1970 en 1980: Philip Aguirre, Nick Andrews, Vered Ben-Kiki, Machteld Bernaert, Fred Bervoets, Guillaume Bijl, Tom Boiy, Hedwig Brouckaert, Franky Cane, Ann Cannoot, Paul Casaer, Frank Castelyns, Marc Claes, Caroline Coolen, Leo Copers, An Cornelis, Anton Cotteleer, Goele De Bruyn, Koen De Cock, Ronny Delrue, Henk De Kramer, Eva De Leender, Ellen de Meutter, Pascal De Pauw, Raf De Smedt, Staf De Smedt, Stief Desmet, Charlie de Voet, Kris Duys, Jan Eyskens, Chris Fierens, Filip Francis, Frederic Geurts, Jef Geys, Vincent Geyskens, Joris Ghekiere, Tina Gillen, Geert Goiris, Evelyn Geysen, Karin Hanssen, Kati Heck, Harry Heirmans, Krie Heyse, Romeo Hoornhaert, Nick Hullegie, Peter Hulsmans, Thomas Huyghe, Vladimir Ivaneanu, Marc Kennes, Ludo Lacroix, Stephanie Leblon, Ingrid Ledent, Elise Lepage, Peter Lemmens & Marc Luyten, Ludo Lens, Jacques Lizène, Benny Luyckx, Frank Maieu, Pieter Mathysen, Sis Matthé, Danny Matthys, Michèle Matyn, Ben Meewis, Ludo Mich, Angélique Milis, Sofie Muller, Nadia Naveau, Sofie Nys, Tim Polfliet, Peter Rogiers, Guy Rombouts, Geert Saman, Lieven Segers, Stefan Serneels, Annelies Slabbinck, Bruno Sluydts, Koosje Smeddes, Bart Stolle, Chris Straetling, Sven ‘t Jolle, Narcisse Tordoir, Dennis Tyfus, Thé Van Bergen, Guy Van Bossche, Lucas Vandenabeele, Philippe Vandenberg, Koen Van den Broek, Gerolf Van de Perre,  Marc Vanderleenen, Kris Van Dessel, Jan Van Imschoot, Benoît Van Innis, AnneMie Vankerckhoven, Linda Van Neck,  Wim Van Remortel, Tom Vansant, Herman Van Snick, Hilde Van Snick, Wout Vercammen, Patrick Verlaak, Robin Vermeersch, Philippe Vervaet, Freek Wambacq, Wim Wauman, Peter Weidenbaum, Ivan Willemeyns, IJsbrandt, en uiteraard ook de vijf reeds genoemde initiatiefnemers zelf.

        
Guy Van Bossche, tekening       Benoît Van Innis, tekening            Lieven Segers, inkt op papier

Eén kunstenaar, één werk
Als uitgangspunt gold het principe dat alle deelnemende kunstenaars slechts één enkel werk zouden exposeren, speciaal voor de tentoonstelling gemaakt. Qua onderwerp, stijl of techniek was er geen enkele restrictie. Het enige bindende element is de drager: een vel handgeschept papier van 100 x 70 cm. Het resultaat is een zeer diverse waaier van artistieke benaderingen, stijlen en technieken, die een breed beeld geeft van wat er leeft bij de nieuwe generatie Belgische kunstenaars. Meerdere benaderingen verrassen door hun originaliteit: Freek Wambacq maakte er bv. een hoed van, door het papier weer tot pulp te maken en in een tropenhelm te persen.

Een tentoonstelling met workshops
De tentoonstelling opent op 13 oktober in de TAFA Gallery van de Academy of Fine Arts in Tianjin en loopt tot 28 oktober. Vaast Colson, Tom Liekens, Pol Matthé, Lieven Seghers en Bart Van Dijck zullen gedurende drie weken ter plaatse aan het werk gaan en elk een workshop leiden met jonge Chinese kunstenaars. De thema’s van de workshops worden individueel bepaald. Ook hier wordt er dus niets vooropgesteld.
Het is verder de bedoeling dat de 117 tekeningen van Belgische kunstenaars worden aangevuld met een gelijk aantal tekeningen van Chinese kunstenaars, eveneens op handgeschept papier van 100 x 70 cm, om die in de loop van 2008 samen te exposeren in België.
Bij de tentoonstelling hoort een in China gedrukte katalogus waarin alle werken gereproduceerd staan. Design Sven Beirnaert/BRUUTTM, fotografie Herman Huys, uitgave Over The Hedge i.s.m. Academy of Fine Arts Tianjin. Meer informatie daarover vanaf 20 oktober op  info@overthehedge.be.

Initiatiefnemer Raf De Smedt over ‘Over the Hedge’
“Over the Hedge is een experiment dat niet enkel over de haag wil kijken, als naar een buur waarvan we afstand willen behouden. We willen ook over de haag klimmen, de barrière tussen de verschillende culturen overbruggen en ter plaatse gaan spreken en werken met de kunstenaars.
In Europa hebben we vaak een vertekend beeld van de Chinese samenleving en kunst. Chinese kunstenaars zouden de blik op het westen gericht hebben, alsof de westerse kunst de norm is van alle kunst. De kunst is daarentegen sterk geworteld in de eeuwenoude Chinese tradities. Dat betekent echter niet dat de Chinese kunst zo radicaal anders is dan de onze. In mijn contacten met de Academie van Tjanjin. heb ik een diversiteit en een intensiteit gezien die zeer vergelijkbaar is met wat hier gebeurt, zeker bij de jonge generatie kunstenaars.
De Chinese maatschappij staat voor een geweldige uitdaging en aanpassing. De bruuske overgang van een communistisch systeem naar een feitelijk kapitalistische samenleving is een thema dat sterk leeft bij de jonge kunstenaars. Maar in tegenstelling tot wat wij hier denken is de jonge generatie kunstenaars helemaal niet zo liberalistisch en materialistisch ingesteld.
Ik denk dat de Chinese studenten zullen opkijken. Zoiets hebben ze nog nooit eerder gezien. De kunst die onderwezen wordt aan de Academie van Tianjin is vrij klassiek. Van de westerse actuele kunst kennen de studenten enkel de klassiekers. De tentoonstelling kan heel wat teweegbrengen. Ze krijgen een veel breder palet te zien van wat er gebeurt in het westen. Ik ben dan ook zeer benieuwd naar de interactie die zal ontstaan tussen de Belgische en de Chinese kunstwerken.”