Op uitnodiging van de Antwerpse 1st Floor Gallery toont Laura Sagmeister tot en met 10 maart nieuw werk bestaande uit schilderijen en tekeningen. De rode draad wordt gevormd door de massieve en imposante bizon die in zachte, vrouwelijke, gewassen en transparante kleuren op doek of papier wordt gezet.  

Op zijn eigenzinnige en poëtische manier schreef de Hongaarse dichter, prozaïst, essayist en toneelschrijver Otto Tolnai enkele bedenkingen neer over het werk van Laura Sagmeister.      

De goddelijke intimiteiten van Laura Sagmeister

Laura Sagmeister schept werkelijk uitzonderlijke en opwindende werelden van beelden. Ze is beurtelings bij Zuid-Slavische en Hongaarse meesters in de leer geweest die met materie boeiende alchemistische experimenten uitvoeren. Misschien moeten we haar werk eveneens beschouwen als een ontmoeting van deze verschillende culturen, meer bepaald als een ontmoeting die zich tot over de breuklijn tussen de Oosterse en Midden-Europese culturen strekt, zoals aangename oppervlakten die overvlogen worden door mooie rooskleurige wolken. Het doet deugd zich te verwijderen van de azuurkleur van Goethe en rooskleurige benaderende vlekken en figuren gade te slaan. Alsof ze ons zoeken en bij ons terecht komen.

Ja, het is misschien wenselijk even stil te staan bij de aard van deze fijne roze kleur, we weten er immers niets over. Nu eens denken we eraan en raken we een tedere huid aan, aaien we het en houden we ervan. Dan weer steken we onze handen uit en is het of we rauw, bloederig vlees aanraken. Weer op andere momenten denken we aan iets aangenaams en schetsen we onze mooiste en meest geheime dromen, we betreden dat terrein dat de mens is, de mens wiens kleine innerlijke wereld gehele continenten kan verwoesten.

Ik heb het over fijne, hartvormige roze oppervlakten, ofschoon het onmogelijk is uit te maken of Laura, wanneer ze zich aan het werk zet, aan grote oppervlakten begint voor muurschilderingen met matte gebluste kalk, of kleine schetsen maakt met pen, ofwel met evenveel plezier eetbare pasta smeert.

We hadden het over haar fijne hart, als we dan eventjes haar hart inkijken, kunnen we het eveneens vergelijken met een ingestorte archeologische opgraving. De beelden in de wereld van Laura zitten vol breuken, alhoewel elke aanraking zo gevoelig en erotisch is, dat op elk moment de hele oppervlakte weergalmt en ons kippenvel geeft, ons verandert in het uitgestrekte canvas.

Wanneer ik voor de beelden van Laura sta, denk ik vaak aan een bijzondere, grote schilder, die hier en daar zeer bekent is, op andere plaatsen echter minder. Daarom haal ik haar ook aan, want hoewel het over enkele uitzonderlijke schilders uit Parijs gaat, in het voetspoor van de leefwerelden van Baudelaire en Verlaine, geboren in Bulgarije, is ze ook opgedoemd in Budapest en Belgrado, en wie weet nog waar allemaal, misschien ook in België. Het gaat om de meest gevoelige schilder, ergens tussen Soutin en Modigliani, haar naam: Pascin. Enkel bij haar kwam ik zo’n roze kleur tegen, met zulke gevoeligheid, zulke fijne erotiek, zulke goddelijke intimiteiten.

Inderdaad, indien de kunst van Laura omschreven zou moeten worden, dan zou ik over goddelijke intimiteiten spreken. Ze streelt het canvas alsof ze er de liefde mee bedrijft hoewel in deze aanraking en in deze schepping soms dieren tevoorschijn komen zoals op rotsschilderingen, dan weer zien we bijbelse beelden.

In een film van Tarkovski wordt voortdurend een uitgedroogde boom begoten. Laura plaatst, bijna als een experiment voor een spiritistische seance, droge takken in glazen (we herkennen deze glazen van schilderijen van Van Gogh, en van beelden van de grote Tsjechische fotograaf Sudek), en die, door de kleinste rooskleurige aanraking, zo dus uit pure beeldende drang, dankzij pure beeldende inmenging, zich naar elkaar toe buigen, de liefde beginnen te bedrijven – ik heb nog nooit eerder meer erotische tekeningen gezien, ja, ik zeg inderdaad tekening, waar tijdens de liefde bedrijving een schilderij opbloeit.

Otto Tolnai

1st Floor gallery is open van woensdag tot en met zaterdag van 02.00 tot 06.00 uur of op afspraak.

Contact: Ottilia Pribilla - +32 485 39 18 38