Ingrid Arts: Glaskunst
Esoterisch Glas

Het is zeker geen toeval dat in de werkplaats van de glaskunstenaar spontaan de mooie woorden van Heidegger over de techné door het hoofd van de bezoeker flitsen. Het harmonieuze samengaan van techniek en kunst, waar dit begrip in oorsprong op sloeg, is hier nog steeds van kracht. De graad van techniciteit, eigen aan de bewerking van glas, is zeer hoog.

En toch is wat uiteindelijk tot stand komt een en al poëzie. Het voorwerp trekt zich terug in zijn gesloten, geheimzinnige materialiteit en opent terzelfder tijd een hele wereld van betekenis. Het is een materiaal waarachter men mensen vermoedt die naar de kern van het bestaan zoeken, of naar het wezenlijke der dingen tasten.

Hoewel Ingrid Arts (°1968) reeds een hele carrière achter de rug heeft (en ongetwijfeld nog het grootste deel voor haar heeft liggen), sloot ze zopas een bijkomende studie ‘Glas’ aan het IKA in Mechelen.

Uit 1998 herinneren we ons de glaswerken met ‘kooien’ en ‘koningskinderen’, die subtiele en soms grappige metaforen vormden voor zowel de kwetsbaarheid als de ‘heiligheid’ van  het leven. In haar werken van 2001, zoals Offering Strength, Closed Protection, Vital Force, assembleert ze verschillende onderdelen. De levenskracht wordt nu bewaard in een soort kastvorm, die onmiskenbaar doet denken aan de kleine, vrome kapelletjes, die men overal langs Vlaanderens en Nederlands wegen aantreft (en vroeger nog veel meer aantrof). Maar het zouden ook retabels of tabernakels kunnen zijn. Zelf noemt ze ze ‘tempeltjes’, in ieder geval datgene waar het ‘bezielde’ een onderkomen vindt.

De letterlijke verwijzing naar het ‘kapelletje’ ontlokt ons in de eerste instantie een glimlach. Met deze steeds aanwezige humor tempert Ingrid Arts de eigenlijke ernst van de boodschap en vermijdt ze hoogdravend te worden. Ook een hartje of twee vogeltjes in lampgeblazen glas zorgen voor een grappige noot. Zwaarwichtig en toch relativerend spreekt ze haar fundamentele liefde voor het leven uit, dat in zich zowel nietig als sacraal is.

De achterwand van deze tempeltjes is van 6cm dik gegoten glas, gemengd met kleurpoeders van roodbruin zand. Maar de voornaamste vraag is natuurlijk wat de kapelletjes bevatten. Vreemde figuurtjes, vervaardigd uit kiln-cast glas, zijn versmolten in de zandachtige achtergrond en zijn druk bezig zich te bevrijden uit hun sediment. Vooral deze wezentjes zijn intrigerend. Wie zijn zij? Zij lijken zoiets als ‘oervormen van het leven’. Geen embryo’s, geen larven, geen eieren, geen kuikens, geen pasgeborenen, maar dat alles tegelijk. Ze zouden gevonden kunnen zijn inde ruim 500 miljoen jaar oude Burgess Shale of in een andere, rijke paleontologische site, waar het leven sporen heeft nagelaten van een plotse explosie van creativiteit en het de meest merkwaardige organismen ‘bedacht’. Maar natuurlijk zijn déze vormen uitsluitend afkomstig van de levendige verbeelding van Ingrid Arts. Het zijn de kiemen van immer ontluikende en zich altijd hernieuwende vitaliteit: de morfologie van het wordende leven. En het zijn allerminst fossielen. Ze maken zich los uit het afzettingsgesteente. Ze buitelen, ze fladderen, kortom ze leven. Ze zetten hun eerste stappen in de wereld en ze vragen om bescherming. Wil Ingrid Arts met dit alles zeggen dat iedere pasgeboren of nog-niet-geboren levensvorm in feite een koningskind is? In ieder geval getuigt ze op deze wijze van haar diep vertrouwen in het leven, dat altijd wel zijn weg zal vinden – en zo zijn eigen ‘geheimpje’ heeft.

uit: Kwintessens jaargang X nr.3 (2001) Francis Smets.

Piet Stockmans: Porselein

Schepping stoelt op doen, niet op denken, het maken baart ideeën die op hun beurt andere ideeën voortbrengen, gaandeweg, onderweg, worden er, hoe vreemd ook, beslissende opties genomen. Zoals het automatisme van de ploegende boer, of de gewoonte van het gebed, of het reciteren van mantra' s, of nog de herhaling van een dagelijks gebaar. Het is een zoeken naar eenvoud, naar rust, naar lichamelijk welzijn. Tekst: Piet Stockmans

Dorothea Van De Winkel: Wandtapijten & Textiele-Kunst
Haar ontwerpen zijn abstract zowel voor wand- als vloertapijten tot integratie in de woning. De werken als levende en op zichzelf staande kunstwerken, gezien als het middelpunt, basis element of als bouwsteen van een interieur,het geluiddempend effect is niet te verwaarlozen in moderne gebouwen. Naast de tentoonstelling is ook haar atelier te bezichtigen.

Dorothea Van De Winkel heeft deelgenomen aan: 13 th ETN Conference, 15-17 September 2005, International Exhibition "Visions in Textiles" >From Tradition to Textile Art/Design of Tomorrow, Izmir State Art and Sculpture Museum/ TR. 15 September tot en met 8 Oktober 2005, http://www.etn-net.org/etn/211e.htm 
Geselecteerd voor de expo met: Pencil Drawing II 2004

Scythia 6, International Biennial Exhibition on Contemporary Textile Art and Conference, which will include: Juried Exhibition June 14 -18 2006, Kherson, Ukraine. http://anschnei.public.kherson.ua/  Geselecteerd voor de expo met: Pencil Drawing I en III 2004                                                         

American Tapestry Biennial 6 (ATB6) First Exhibition,  June 9 to July 31 2006, Urban Institute of Contemporary Art (UICA), 41 Sheldon Boulevard, SE, Grand Rapids, MI 49503/ USA. , http://www.americantapestryalliance.org/ , http://www.uica.org/, Geselecteerd voor de expo met: Pencil Drawing I 2003      

American Tapestry Biennial 6 (ATB6) Second Exhibition, Bellevue Arts  Museum, October 6 2006 to January 7 2007, 50 Bellevue Wey NE, Bellevue, WA 98004/ USA. http://www.bellevuearts.org/ , Geselecteerd voor de expo met: Pencil Drawing I 2003

American Tapestry Biennial 6 (ATB6) - Second Exhibition - San Jose Museum of Quilts and Textiles, April 17 to July 8 2007 - 520 South First Street San Jose, CA  95113, http://www.sjquiltmuseum.org/ , Geselecteerd voor de expo met: Pencil Drawing I 2003