Nog tot en met 17 augustus eerstkomend loopt in de Fondation pour l'Architecture in Brussel een hommagetentoonstelling onder de titel 'Gevers Design - Inventaris van een uitvinder'. De Antwerpse Brusselaar Christophe Gevers (1928-2007) was interieurarchitect, designer en docent aan de école supérieure des arts visuels de La Cambre. De inrichtingen, meubelontwerpen en verlichting van deze totaalkunstenaar waren staaltjes van vormelijke schoonheid gekoppeld aan een ingenieus functionalisme. Firma's zoals Quattro Benelux en Axis 71 produceren tot op de dag van vandaag nog zijn creaties. Op de expositie zijn zowel meubels, ontwerpen als foto's te zien. Info: www.fondationpourlarchitecture.be

'Entre les murs' van Laurent Cantet heeft de Gouden Palm gewonnen in Cannes in de wacht gesleept, eenentwintig jaar nadat 'Sous le soleil de Satan' van Maurice Pialat de prestigieuze onderscheiding mocht in ontvangst nemen. Cantet is de regisseur van onder andere 'L'Emploi du temps' (2001) en 'Vers le Sud' (2005). 'Entre les murs', een combinatie van fictie en documentaire, schetst een portret van een leraar Frans in een middelbare school in een Parijse multiculturele buurt. Ook de Belgische broers Dardenne werden deze maal onderscheiden; zij kregen de prijs voor het beste scenario voor "Le silence de Lorna". De andere prijzen staan hieronder opgelijst. Lees meer

Sylvia Willink-Quiël, de voerde echtgenote en weduwe van de Nederlandse magisch-realistische schilder Carel Willink (1900-1983), is medefinancier om het Rijksmuseum in Amsterdam te helpen met het bestuderen, restaureren en verwerven van het werk van haar man. Te dien einde richtte ze een nieuw fonds op: het Sylvia en Carel Willink Fonds. Doel van dit initiatief is het vergroten van de naam en faam van de beroemde schilder, zowel in Nederland als daarbuiten. Er is heel lang een band geweest tussen de schilder en het museum; Willink woonde daar immers van 1935 tot zijn dood recht tegenover.

Van 2 tot en met 5 oktober eerstkomend heeft in Brugge voor de vierde maal het festival van de Europese Jazz plaats. Zo'n 19 jazzgroepen uit 11 verschillende landen zullen in het Concertgebouw en het Groeningemuseum een staalkaart bieden van de Europese jazzscene van vandaag. Het zal alleszins een breedspectrum gebeuren worden, waarbij zowel intieme pianoconcerten, improvisatie, freejazz én mainstream jazz aan bod komen, terwijl ook bijvoorbeeld invloeden uit de Hongaarse volksmuziek en de mediterraanse traditie het programma volledig maken. Ook jazzgrootheden zoals Ornette Coleman en Thelonious Monk worden in Brugge niet vergeten. Reserveren kan via de telefoon op 050/33 05 29 (De Werf), via e-mail: reservatie@jazzbrugge.be of aan de balie van In&Uit, ’t Zand 34 in Brugge. Info, deelnemende artiesten en programma: www.jazzbrugge.be

Het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen (KMSKA) wil zijn verzameling schilderijen, olieverfschetsen en prenten van Pieter Paul Rubens grondig gaan bestuderen. Op die manier willen de onderzoekers meer inzicht krijgen in zowel de stijl als de gebruikte techniek die de grote Vlaamse meester en zijn medewerkers aanwenden. Ook het creatieve wordingsproces en de datering van de onderzochte werken willen ze hiermee doorgronden. Het resultaat van dit project - waarvoor zal worden samengewerkt met het Rubenianum - zou in een wetenschappelijke catalogus gepubliceerd worden die klaar moet zijn tegen 2010.

Nog tot en met 6 september eerstkomend loopt in het Instituto Cervantes (Cervantes Instituut) in het Palazzo Sant'Eliade van de Siciliaanse stad Palermo de tentoonstelling met als titel 'Spanje 1957-2007'. Deze expositie gaat door als een van de belangrijkste van de laatste decennia. Dat is zeker het geval omdat van de honderd creaties zo'n 70 kunstwerken getoond worden van grootmeesters als Eduardo Arroyo, Eduardo Chillida, Equipo Crónica, Salvador Dalí, Luis Gordillo, Cristina Iglesias, Joan Miró, Juan Muñoz, Jorge Oteiza, Pablo Picasso, Antonio Saura, Susana Solano en tal van andere hedendaagse kunstenaars. Er zijn meer dan 100 kunstwerken van 70 kunstenaars uit spaans de afgelopen halve eeuw wordt tentoongesteld. De kunstwerken behoren tot de collecties van tientallen musea, kunstcentra, galeries en private verzamelaars.

Vanaf vandaag tot en met 10 augustus aanstaande loopt in de Kunsthalle Bielefeld een tentoonstelling met werk van Richard Hamilton onder de titel 'Virtual Spaces'. Deze in Londen in 1921 geboren Brit is een van 's werelds meest grrensverleggende kunstenaars. Richard Hamilton (°1922, Londen) is een Brits kunstenaar wiens bekendheid starttte toen hij in 1956 begon met pop-art. In dat jaar maakte hij als eerste een collage met de naam: "Just What Is It That Makes Today's Homes So Different, So Appealing?". Hamilton werkte geregeld samen met Peter Blake, de ontwerper van de hoes voor de LP Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band van de Beatles. Richard Hamilton produceerde meerdere werken van 'swinging London', gebaseerd op het arrest van Robert Fraser (zijn kunstmanager) en Rolling Stone Mick Jagger voor het bezit van drugs.

In de Londense National Gallery hebben mederkers een vijfhonderd jaar oud schilderij van Domenico Beccafumi laten vallen. Het doek, dat in twee stukken brak, draagt als 'Marcia'. Het zou om „het ergste ongeluk ooit in een Brits Museum gaan, dixit Nicholas Penny, de directeur van het museum. Ondertussen werd het schilderij gerestaureerd maar er is blijvende schade aan de verf op de plek waar het paneel afbrak. Domenico Beccafumi (Valdibiena 1486-1551 Siena) was een veelzijdig kunstenaar. Behalve schilderijen maakte hij ook beeldhouwwerken, mozaïeken, tekeningen, etsen en houtsneden. Hij is ook bekend vanwege zijn marmeren afbeeldingen op de vloer van de kathedraal van Siena. Beccafumi werkte in een maniëristische stijl. Typerend voor hem is de sterk verdraaide maar monumentale houding van zijn figuren (contraposto). Bij de clair-obscur houtsneden experimenteerde hij uitvoerig met de licht/donker-effecten en kleurmogelijkheden.

Dit jaar zal de vierde editie van "Monumentenmaandag" plaatsvinden op 22 september. "Monumentenmaandag", dat in de eerste plaats bestemd is voor de Brusselse schoolgaande jeugd, sluit aan bij het "Open Monumenten"-weekend en geeft hen de kans kennis te maken met het Brusselse patrimonium. Het centrale thema van dit jaar is "Voor en na Expo '58, ons erfgoed na de Tweede Wereldoorlog." De activiteiten die worden georganseerd voor de Franstalige en Nederlandstalige Brusselse scholen omvatten zowel fiets-en bustrajecten en tentoonstelingen als spelletjes en wandeltochten.

Morgen opent in het Maastrichtse Bonnefantenmuseum de uitgebreide collectiepresentatie van Roman Signer. De Zwitserse kunstenaar stelt er werk tentoon onder de titel 'Reisebilder zwischen Leben und Tod'. Deze expositie loopt tot en met 18 januari 2009. Roman Signer (°1938) is een bijzondere figuur in de internationale kunstwereld. Hij maakt al vanaf begin jaren zeventig sculpturen, installaties en films met alledaagse objecten in onverwachte situaties. Reisebilder zwischen Leben und Tod geeft een indruk van Signers veelzijdigheid als filmmaker, fotograaf, beeldhouwer, installatiemaker en tekenaar. Info: www.bonnefanten.nl

Nog tot en met eind juni aanstaande loopt in Leiden de expositie Life Art Books in de BplusC (Bibliotheek plus Centrum voor kunst en cultuur). Life Art Books zijn kunstenaarsboeken die door zowel professionele als beginnende kunstenaars zijn gemaakt. Elk boek is uniek en het resultaat van een persoonlijk, soms levenslang, proces. De makers van deze kunstwerken volgden allemaal de workshops van de Leids-Amerikaanse kunstenares Molly Ackerman, stichtster van de 'Expansionist Art Movement'. Voor het maken van de boeken, die betekenisvolle materialen uit het leven van de maker bevatten, wordt materiaal zoals kant, bladeren, bamboe en vezels gecombineerd met verf en andere bindmiddelen en materialen zoals hout, zand en steengruis; die worden gebruikt om pigmenten weer te geven. Jute, katoen of rijstpapier geven dan weer een eigen structuur aan de bladzijden, terwijl bladeren en natuurlijke vezels, hout, zand en steengruis kunnen gebruikt worden als pigmenten. Locatie: Centrale Bibliotheek, Nieuwstraat, Leiden. Info: 0031 71 5161627 of centrum@BplusC.nl

Luk Zeebroek, beter bekend als Kamagurka, heeft in Oostende op een hoogte van zo'n 30 meter vanuit een liftbak een schildering aangebracht op een windturbine. Dat gevaarte bevindt zich nu nog aan land, met name op een werf, maar zal binnen afzienbare tijd in zee worden verankerd. De schildering die Kama maakte, stelt Don Quichote voor, de beroemde held uit de roman van Cervantes die het vanop zijn paard met lans en schild opnam tegen windmolens. Kamagurka's held echter zit niet op een viervoeter, maar wordt wel afgebeeld zittend op een vis.

Cornell Capa, pionier in de fotojournalistiek, uitgever en broer van een van de oprichters van het befaamde fotopersbureau Magnum, Robert Capa, is op 90-jarige leeftijd in New York overleden. Cornell Capa was ook oprichter van het Internationaal Centrum voor Fotografie (ICP). Capa's respect voor de mensheid en zijn verlangen om te helpen de wereld te verbeteren door middel van fotografie is terug te vinden in zijn beelden. Hij fotografeerde zowel onbekende missionarissen als beroemde personages, legde de armoede vast in bijvoorbeeld Latijns-Amerika ook de lyriek van het Bolshoi Ballet en de problematiek van het ouder worden in Amerika.

Er zijn tot nog toe onbekende partituren van Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791) opgedoken in het archief van een klooster van de orde van Paulus de Heremiet in de Poolse bedevaartplaats Czêstochowa. Wetenschappers kwamen op het spoor van twintig 'werken' met de naam op van de beroemde componist. Enkele werkstukken staan vermeld in de 'Köchelverzeichnis', de catalogus die Ludwig Alois Ferdinand Ritter von Köchel maakte van de werken van Mozart. Andere staan er niet in opgenomen en zullen nader worden onderzocht.

De Belgische minister van buitenlandse zaken Karel De Gucht schonk gisteren in Peking aan de viceburgemeester van die stad het kunstwerk "Athletes' alley" van landgenoot en kunstenaar Olivier Strebelle. De sculptuur, waaraan hij zo'n 5 jaar heeft gewerkt, is een gift van de Belgische staat aan de Chinese hoofdstad en staat opgesteld in het olympisch park. Het gaat om een reusachtige stalen constructie van 100 meter lang en 20 meter hoog, die 5 figuren voorstelt die de olympische ringen torsen. 'Athletes' alley', waar een kostenplaatje aanhangt van zo'n 6 miljoen euro werd gedeeltelijk gefinacierd door de overheid en deels gesponsord door privéfirma's. Strebelle heeft 25 jaar aan het project gewerkt.

Nog tot en met 31 mei eerstkomend loopt bij Aeroplastics in Brussel een tentoonstelling met werk van de 37-jarige Samuel Rousseau. Deze Franse kunstenaar, die leeft en werkt in Grenoble, hoofdstad van de Franse Alpen toont er zijn nieuwe multimedia-installatie 'La Constellation des Baisers' (2008). 'Festin des Délices' (2006) is er ook te bewonderen, alsook sommige van zijn "Papiers-Peints Vidéo", variaties op hetzelfde thema. 'Montagnes d'incertitude' (2007) en zijn installatie 'Sans titre'( (2008), toont de bezoeker de onveranderlijke cyclus van de natuur. Eer zijn ook nog de installatie 'Jardins Nomades' (2007) en de fotoreeks 'Douceurs marocaines' (2006) die het thema migreren en reizen aanpakt. Volgen nog 'Maternaprima' (2007) over de essentie en de fotoreeks "Casei" (2007). Info: www.aeroplastics.be

In de Kettle's Yard in de Engelse universiteitsstad Cambridge loopt van 7 juni tot en met 27 juli de eerste solotentoonstelling van Michelle Charles. Deze Britse kunstenares werkte meer dan twintig jaar in de Verenigde Staten en exposeerde er onder andere in de John Weber Gallery en andere New-Yorkse galeries. Voor haar kunstwerken gebruikt ze diverse objecten, zoals melkglazen, flessen en stukken zeep. Ze werkt in serie en maakt schilderijen, tekeningen en fotografeert of werkt met gegoten glas. Ze herhaalt een motief verschillende keren zodat het van alle kanten kan bekeken worden om het verschil "aan te tonen tussen wat we denken dat we weten en wat we te zien krijgen". Zie illustratie: “Even A Fly Has A Soul” Series 2, 11”x14”, Paint/ink on paper, 2006.

Op 8 juni aanstaande om 15.00 uur houdt cultuursocioloog Willem de Koster een lezing over de cartoons van Gummbah. Die dag loopt de tentoonstelling ‘Ongeldige Seks’ af in De Hallen Haarlem, en heeft ook het weekend van de Stripdagen Haarlem plaats, het tweejaarlijks festival rond het beeldverhaal. Willem de Koster verdiepte zich niet alleen in het oeuvre van Gummbah, hij publiceerde ook vanuit sociologisch perspectief over de gevoelens van enorme weerstand die diens cartoons bij velen oproepen. Onder de titel 'Weerzinwekkende smeerlapperij' zal De Koster hier nader op ingaan. Gummbah (nom de plume van Gertjan van Leeuwen, °1967) is verbonden aan diverse dag- en weekbladen, zoals Volkskrant, Nieuwe Revu en Humo. Gitzwarte humor, banaliteit, absurdisme en gesublimeerde flauwheid zijn zowat zijn handelsmerk. De tentoonstelling ‘Ongeldige Seks’ toont cartoons, strips, collages, schilderijen, een speciaal gemaakte muurschildering, video en kleding die hij maakte in co-productie met zijn vriendin Chantal Rens. Gummbah zal deze zondagmiddag aanwezig zijn en zijn boeken signeren. Reserveren is noodzakelijk, via tel.nr. 0031 5115840. Toegangsprijs 5 euro, tot 18 jaar en houders van museumkaart gratis toegang.

Van 28 mei tot en met 12 oktober loopt in het Irish Museum of Modern Art Ulla in Dublin een expositie met werk van Ulla von Brandenburg. Het is voor het eerst dat er op Ierse bodem een solotentoonstelling plaats vindt met werk van deze Duitse kunstenares. Ulla von Brandenburg (Karlsruhe, 1974) woont in Parijs en Hamburg. Ze maakt in haar werk gebruik van verschillende media. Ze mengt film en fotografie met performances, maar ook tekeningen en textiel, tot complexe installaties. Haar werk was recentelijk te zien op tentoonstellingn in de Kunsthalle in Düsseldorf, bij Project PS1 in New York en in Palais de Tokyo in Parijs. Info: www.modernart.ie

Uit de Gallery Biba in Palm Beach, een stadje in Florida op zo'n 100 kilometer van Miami, werden eergisteren twee etsen van Pablo Picasso gestolen. Volgens de politie hadden de dieven een glazen deur ingeslagen aan de achterzijde van de galerie. Volgens Sarah Gates, coördinator van de Gallery Biba gaat het om de werken 'Le Repas Frugal' (cfr. afbeelding) en 'Jacqueline Lisant'. De buit zou een waarde hebben van zo'n 450.000 dollar of een goede 286.000 euro. Volgens de politie zou het kunnen gaan om een diefstal in opdracht; er waren immers nog een aantal veel duurdere kunstwerken aanwezig die door de misdadigers werden genegeerd.

Kunstmuseum aan Zee is het resultaat van de samenwerking tussen het Provinciaal Museum voor Moderne Kunst en het Museum voor Schone Kunsten in Oostende. Dat kwamen de provincie West-Vlaanderen en de stad Oostende overeen, na heel wat gedebatteer in de schoot van de provincieraad. Het nieuwe museum krijgt als officiële naam 'Kunstmuseum aan Zee - collecties Provincie West-Vlaanderen en Stad Oostende'. Aangezien het juridisch nog niet mogelijk blijkt dat provincie en stad samen in een bedrijf of vzw stappen voor het beheer van de nieuwe kunsttempel, werd alvast door de provincie een museumraad opgericht die, zonder beslissingsrecht, toch het beleid kan uittekenen en adviezen verlenen. De raad is samengesteld uit zes afgevaardigden van de stad en zes van de provincie. Voorzitter wordt Gunter Pétry, deputé voor cultuur en ondervoorzitter Johan Vande Lanotte, beiden van Sp.a-signatuur.

Bij de Parijse Sotheby's-vestiging is het 'Surrealistisch Manifest' van de Franse schrijver, dichter en essayist André Breton geveild voor 3,2 miljoen euro; aan dit bedrag moeten echter wel nog de kosten worden aan toegevoegd. De nieuwe eigenaar is de Franse verzamelaar Gérard Lhéritier, stichter van het Musée des lettres et manuscrits in de Franse hoofdstad. De enige gekende én volledige versie van het 'Surrealistisch Manifest', dateert uit 1924. Uit dat 'Manifeste du Surréalisme' komt ook 'L’amour fou' voort, die voor de surrealisten de wilde, onbeperkte en irrationele liefde was. Het was één van de stokpaardjes van het surrealisme, waarvan Breton grondlegger en theoreticus was.

Nog tot en met 21 juni loopt in de Parijse galerie Michèle Broutta een tentoonstelling met werk, gravures én steendrukken, van de groep etsers die opereert onder de naam ACID, dat in 1962 gesticht werd door de kosmopolitische kunstenaar André Goezu (°1939, Antwerpen). Deze Franco-Belgische groep kunstenaars bestaat uit de Antwerpenaars André Goezu zelf, Maurice Van Den Dries, Gilbert Van Hool, Joseph Van Ruysseveldt en Luc Peire, en de Parijse graveurs Annapia Antonini, Bernadette Kelly, Michel Mathonnat en Michel Seurphor. Info: www.galeriebroutta.com

Jan Bucquoy, tedere anarchist, enfant terrible van de Belgische filmwereld, auteur en provocateur, is opnieuw de neutrale zone van het koninklijk paleis in Brussel kunnen binnendringen. Het is zijn vierde poging tot 'staatsgreep'. Met zijn twee kompanen slaagde hij erin de omheining van het koninklijk paleis over te klimmen en een anarchistische vlag te planten. Agenten, die van zijn voornemen op de hoogte bleken, konden hem onmiddellijk oppakken. Volgend jaar wil hij een nieuwe poging wagen, maar dan spectaculairder. Doel van zijn actie is van het koninklijk domein een sociale woning te maken. Jan Bucquoy (Harelbeke, 16 november 1945) studeerde literatuur in Grenoble, filosofie in Gent, filmregie in Brussel (INSAS) en politieke wetenschappen in Straatsburg. Hij kwam onlangs nog in het nieuws met zijn reddingsactie voor De Dolle Mol in Brussel, het legendarische café dat lang een verzamelplaats was voor wereldverbeteraars en creatieve dromers en dat dreigde te verdwijnen.

Schilderijen van Ellen Vroegh (°1955, Rotterdam) waarop halfnaakte vrouwen staan afgebeeld werden in het gemeentehuis van het Nederlandse Huizen uit het zicht gehangen na klachten van enkele moslims. De - abstracte - schilderijen werden uit de publiekshal verwijderd omdat "niet alleen moslims hebben geklaagd" maar ook eigen personeel, dixit de woordvoerder van de Noord-Hollandse gemeente. Quote van de kunstenares: "Straks belandt kunst nog op de brandstapel". Er wordt te allen kante beweerd dat Vroeghs werk niet gediscrimineerd wordt. Toch werd de kunstenares gevraagd 'andere werken dan blote dames te leveren voor de publieke ruimten'. Zou het dan toch waar zijn dat er in Nederland 'entwat roert'?