De 64-jarige musicus, Jo Haazen, heeft de jaarlijkse Christoffel Plantijnprijs gewonnen. Naast de onderscheiding ontving hij ook nog 'ns een geldprijs van 10.000 euro. Haazen (Antwerpen, 1944) is stadsbeiaardier van Mechelen. Haazen geldt als één van de beste klokkenisten van België. Hij studeerde aan het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium ib Antwerpen en aan de Koninklijke Beiaardschool "Jef Denyn" in Mechelen. Hij was van 1968 tot 1981 stadsbeiaardier te Antwerpen, leraar muzikale opvoeding en esthetica aan het Instituut 'Van Celst' en leraar Esperanto aan de Stedelijke Avondleergangen voor Talen te Antwerpen. Als eerste laureaat van het 8ste, 9de en 10e Internationaal Beiaardconcours van het Holland-Festival te Hilversum (1966-68) ontwikkelde hij zich tot een van de beste beiaardiers van de huidige generatie. Zijn legendarische concerten vanuit de Onze-Lieve-Vrouwentoren te Antwerpen brachten duizenden toehoorders op de been. In 1981 volgde hij Piet Van den Broek op als stadsbeiaardier van Mechelen en werd hij directeur van de wereldvermaarde Koninklijke Beiaardschool "Jef Denyn". Haazen, die dit jaar met pensioen ging, concerteerde in vele landen. Hij promootte de beiaardkunst in Japan en Rusland en werd in 2003 aangesteld als titularis-beiaardier van de Peter-en-Pauluskathedraal te Sint-Petersburg.

Een selectiecomité, onder leiding van Vlaams Bouwmeester Marcel Smets, heeft de architecten geselecteerd waaruit rond het midden van 2010 zal worden gekozen wie uiteindelijk om de verwaarloosde Gentse site de Waalse Krook, het vroegere Wintercircus, nieuw leven in te blazen. Ondermeer een innovatieve bibliotheek én een mediacentrum moeten worden gerealiseerd. De vijf die werden weerhouden zijn: het Deense bureau Schmidt Hammer Lassen Architects, de Nederlandse Van Berkel en Bos UNStudio, het Spaans-Belgisch duo Aranda Pigem Vilalta arquitectes en Coussee & Goris, de Japanse Toyo Ito & Associates Architects en het Portugees-Belgisch samenwerkingsverbond THV Mateus Beel. Tegen 2014 zou de vernieuwde site moeten worden opgeleverd.

Nog tot en met 31 oktober loopt in Galerie Ludwig Trossaert in Antwerpen een tentoonstelling met werk van Antonio Poioumen onder de titel 'Een droom tussen oog en hart'. Het oeuvre van Poioumen varieert tussen lyrische abstractie en een soortement abstract realisme, waarbij kleur - vooral rood - zijn passie vertolkt en het bovennatuurlijke de toegevoegde waarde biedt. Deze Nederlandse kunstenaar verwerkt allerlei materialen zoals verf, papier, tot zelfs kippengaas en nog veel meer. Antonio Poioumen maakt materiewerken die tastbaar tot de verbeelding spreken. Zijn werk, dat niet vrijblijvend is, vraagt een zekere intellectuele inspanning; op deze tentoonstelling out hij zich bijna als een volleerdmysticus. Poioumen stelt de winsten op zijn werk ter beschikking van ‘De stichting Poioumen’ (Almere – Nederland), die ouderen in derdewereldlanden, zoals Haïti, Nepal, Midden-Amerika en India, helpt met microfinancieringen voor kleinschalige ondernemingen zodat de ouderen daar in hun eigen inkomsten kunnen voorzien.

Vrijdag 11 december zou een nieuwe documentaire over de Amerikaanse schilder John Marin in première gaan. Het is een productie van 217 Films en de filmmakers Michael Maglaras en Terri Templeton. "John Marin: Let the Paint be Paint!” luidt de titel en de prent vertelt het verhaal van een van Amerika's belangrijkste artistiekelingen uit het begin van de twintigste eeuw en vader van het Amerikaanse modernisme. Via een zeventigtal schilderijen, tekeningen en etsen, waaronder een groot aantal werken uit de private collectie van Norma Marin die nog maar zelden werden getoond, evoceert Maglaras het leven van Marin, bjeginnend in New Jersey toen hij voor het eerste aan de slag ging met waterverf. Zijn latere werk inspireerde ondermeer grote vakgenoten als Mark Rothko en Jackson Pollock. In 1936 reeds werd eend retrospectieve tentoonstelling gewijd aan het werk van Marin in het Museum of Modern Art. Zijn creaties zijn onderdeel van heel wat permanente collecties, zoals van het Metropolitan Museum of Art, het Museum of Modern Art, het Whitney Museum of American Art, het Brooklyn Museum, het Cleveland Museum of Art, het Art Institute of Chicago, de National Gallery of Art, Washington, D.C., het Fogg Art Museum in Cambridge, Massachusetts, en vele andere.

Bij Regen Projects I in Los Angeles loopt nog tot en met 5 december een tentoonstelling met werk van de New Yorkse kunstenares Marilyn Minter (°1948). Voor haar debuut in deze vooraanstaande galerie koos Minter voor een reeks decadente schilderijen, foto's én haar nieuwe film 'Green Pink Caviar'. Regen Projects II presenteert Minters 'Mouth Series': tongen en lippen die likken, zuigen aan en kwijlen van snoepachitge substanties. Alle getoonde werken zorgen ervoor dat de bezoeker zich als voyeur verliest in de onnavolgbare fantasie van deze Amerikaanse kunstenares. Naast de 'Mouth Series' zijn ook de 'Pam Series' te zien, waarin Pamela Anderson als protagonist fungeert. Marilyn Minter werd geboren in Shreveport, een stad in de Amerikaanse staat Louisiana. Haar werk trok en trekt nog steeds wereldwijd de aandacht van musea en galeries en ze oogstte groot succes tijdens de Whitney Biënnale 2006, in het Contemporary Arts Center in Cincinnati (Ohio) en The Cannery in het Spaanse Murcia. Info: www.regenprojects.com

Op zaterdag 7 november organiseert de Bond van Nederlandse Architecten de BNA Jonge Architectendag@NAi De BNA organiseert op zaterdag 7 november de BNA Jonge Architectendag@NAi. Deze meeting heeft plaats in het Nederlands Architectuurinstituut en is speciaal gericht op architecten die jonger zijn dan veertig jaar en masterstudenten architectuur aan de TU of Academie van Bouwkunst. Het thema van deze editie is ‘Het Virtuele’. Er zijn spreekbeurten geprogrammeerd zoals ‘The Mobile City vs VenhoevenCS', waarbij Martijn de Waal, Michiel de Lange en Ton Venhoeven het woord zullen voeren. Er zijn ook workshops en presentaties, onder leiding van architecten als Marc en Nicole Maurer, gepland en er werden tevens enkele professionals uit de mediawereld uitgenodigd. Info: www.bna.nl

In Tri Postal, een multifunctionele ruimte in Rijsel, gevestigd in een vroeger treinstation, loopt tot en met 29 november een retrospectieve tentoonstelling met werk van Peter Klasen. Aan de hand van bijna 200 werken, zowel sculpturen als picturale werken en installaties, ondergaat de bezoeker de eigenaardige wereld van deze Duitse kunstenaar, een pionier van de Nieuwe en Narratieve Figuratie. Sommige werken zijn afkomstig uit particuliere collecties en werden nooit eerder tentoongesteld. De expositie is onderverdeeld in acht thema's: 'Figuration Narrative', 'Tableaux binaires et installations', 'Interdits et enfermements', 'Shock Corridor Dead End', 'Mur de Berlin', 'Nowhere-Anywhere', 'La Colonie pénitentiaire' en 'I was here definitely'. Peter Klasen werd geboren in het Duitse Lübeck in 1935. Hij woont en werkt in Parijs en in Berlijn en zijn creaties werden reeds in meer dan zeventig musea en op diverse tentoonstellingen geëxposeerd. Parallel met het evenementen in Rijsel, stelt Klasen ook tentoon in het LAAC in Dunkerque tot en met 13 februari 2010. Info: www.mairie-lille.fr/fr/Culture/tri-postal en site.voila.fr/museesdunkerque/LAAC.html

Vrijdag 27, zaterdag 28 en zondag 29 november heeft in Antwerpen de achtste editie van de kunstbeurs ArtEvent plaats in het Bouwcentrum op het nummer 191 van de Jan Van Rijswijcklaan. ArtEvent gaat door als ontmoetingsplaats voor de meest uiteenlopende artistieke disciplines. Er zijn dan ook niet alleen schilderijen te zien, maar ook tekeningen, sieraden, sculpturen, installaties en glas- en textielkunstwerken. Aan de kunstbeurs is ook een culinair gebeuren gekoppeld; onder de noemer 'Aroma' richten de organisatoren zich tot lekkerbekken allerhande die geïnteresseerd zijn in eten en drinken, waarbij kwaliteit de troefkaart is. Wie zich als deelnemer wenst in te schrijven kan dat ook via The Art Server doen. Zo maakt u kans op een boekenpakket ter waarde van 275 euro. Info: www.artevent.be of www.theartserver.org

De 66-jarige legendarische undergroundstriptekenaar Robert Crumb heeft een stripadaptatie gemaakt van het eerste deel van de Hebreeuwse Bijbel. 'Het Boek Genesis' is de titel en het werd tegelijk in twaalf landen gelanceerd en ligt er nu in de boekhandel. Niettegenstaande hij een reputatie als provocateur met zich meedraagt is in deze bewerking van 's werelds grootste bestseller geen spoor van blasfemie te bespeuren. Integendeel. Er zijn geen eigen interpretaties te vinden, geen dubbelzinnige lollen. Wat hij wel afleverde zijn 39 hoofdstukken, 217 pagina's gedegen tekenwerk waaraan hij een goeie vier jaar heeft gewerkt. Genesis, dat begint met de zin: "In het begin schiep God de hemel en de aarde", vertelt het verhaal van het ontstaan van de wereld en de mensheid, van de aartsvaders van het Joodse volk - Abraham, Izaäk en Jakob - en van de twaalf zonen van Jakob die het ontstaan vormden van het Israëlitische volk. Robert Crumb (Philadelphia, 1943) is een Amerikaans illustrator en striptekenaar, notoir vrouwengek en gepatenteerd seksist. Hij is met name bekend als tekenaar van underground strips met in de hoofdrol o.a. Fritz the Cat, Mr. Natural, Devil Girl en Mister Snoid. Daarnaast maakte hij autobiografische en psychedelische strips die hij aanvankelijk tekende onder invloed van LSD. Crumb woont al een aantal jaren in Sauve, een gemeente in het Zuid-Franse departement Gard (regio Languedoc-Roussillon).

Olafur Eliasson, de co-designer in 2007 van het Serpentine Pavilion in Londen, begeeft zich voor de tweede maal op het architectuurpad. De burgemeester van Kopenhagen, Ritt Bjerregaard, heeft de Deense kunstenaar met IJslandse roots gevraagd een brug te ontwerpen over het Christianshavn Kanal in de Deense hoofdstad. De brug moet de verbinding vormen tussen een door kantoorgebouwen gedomineerde site, ontworpen door Henning Larsen en het hoofdkantoor van de suikerproducent Danisco. Volgens wat geweten is van de plannen wil Eliasson de voetgangers die de oversteek maken dicht bij het water laten lopen en zou hij het loopvlak ook zo transparant mogelijk willen. De kunstenaar heeft al vele malen getoond dat hij kunst en architectuur met elkaar kan laten samenwerken, ondermeer in het Oslo Opera House. Olaf Elisasson, die zich bezighoudt met zogenaamde installatie-kunst, werd in 2002 genomineerd voor de Hugo Boss Prize. In 2006 werd hij benoemd aan de Universität der Künste in Berlijn, ontving hij de Oostenrijkse Friedrich-Kiesler-Preis voor bijzondere prestaties ten aanzien van architectuur en kunst en sleepte hij de Kulturpreis in zijn vaderland in de wacht. In mei 2007 ontving hij de Premio Joan Miró, verleend door de Fondation Caixa Girona en de Fundació Joan Miró in Barcelona.

Op een veiling van Europese schilderijen bij Bonhams in New York is een nieuw wereldrecord gebroken. Een zeldzaam werk van de Italiaanse kunstenaar Giuseppe de Nittis, dat geschat werd op tussen de 200.000 en 300.000 dollar is er afgehamerd op zo maar eventjes 1.133.000 dollar of 755.535 euro. Het doek (cfr. illustratie - detail). Het doek toont een koppel dat te paard de Parijse Avenue des Champs-Elysée afrijdt. Naar verluidt werd op het kunstwerk gepassioneerd geboden, zowel vanuit Europa als door geïnteresseerden in de Verenigde Staten. Hoge prijzen en een agressief biedersgedrag waren een constant gegeven tijdens deze veiling. Er waren ook nog twee werken van de Oostenrijkse schilder Eugen von Blaas 1843-1931). 'The Love Letter' (1897) veranderde van eigenaar voor 242,000 dollar (161.376 euro) en 'Lovelorn' uit 1911 ging voor 176,000 dollar (117.364 euro) de deur uit.

Sedert afgelopen weekend heeft Middelkerke er een ereburger bij: Raoul Servais, de in 1928 in Oostende geboren Belgische, internationaal bekende animatiefilmmaker. Met deze onderscheiding, die hem werd overhandigd tijdens een viering in het centrum De Branding, krijgt hij niet alleen erkenning voor zijn wereldwijd geapprecieerd werk maar ook voor zijn engagement op maantschappelijk gebied én voor zijn niet aflatende bijdrage aan het filmonderwijs. Raoul Servais schreef zich na W.O. II in aan de afdeling sierkunst van de Academie voor Schone Kunsten van Gent, waar zijn passie ontstond voor de animatiefilm. Met een door een leraar gemaakte camera filmt hij zijn eerste tekenfilm "Spokenhistorie". In 1960 werd hij leraar aan 'zijn' academie. In 1963 sticht hij de eerste opleiding 'Animatiefilm', de eerste school van die aard op het Europese vasteland. Later doceerde hij ook aan het Institut Supérieur de la Cambre in Brussel. Nadien volgen de succes zich op. 'Havenlichten', dan 'Chromophobia', 'Sirene' en 'Taxandria'. Servais realiseerde ook het concept voor de wanddecoratie in het metrostation Houba-Brugmann in Brussel. Hij was van 1985 tot 1994 de voorzitter van de ASIFA (International Association of Film Animators) en is stichter van "Centre Belge du Film d'Animation". In 2008 kreeg hij het eredoctoraat van de Universiteit Gent tijdens het Filmfestival.

De Noorse beeldhouwer Knut Steen heeft vanaf nu zijn eigen museum. Het paviljoenmet een oppervlakte van zo'n 200 vierkante meter werd volledig opgetrokken in doorschijnend glas en bevindt zich in Sandefjord, een gemeente in de Zuid-Noorse provincie Vestfold, bekend door de scheepvaart, walvisvangst en chemische industrie. Er is niet alleen de expositieruimte binnen maar extra muros is er ook een park waar vier bronzen beelden werden geplaatst. Het geheel is aangekocht met subsidies van de Norwegian bank foundation Sparebankstiftelsen. Knut Johannes Steen (Oslo, 1924) is, naast beeldhouwer, ook tekenaar en graficus. Steen, die ooit als vuilnisman aan de kost kwam, schreef een autobiografie over zijn leven, getiteld 'From Garbage to Marble'. Verdeelde hij zijn tijd vooral tussen Sandefjord en Carrara in Italië, de laatste jaren geeft hij de voorkeur aan deze laatste.

Op vrijdag 20 november opent het vooraanstaande fotoagentschap Magnum een galerie in het hart van het Parijse Saint Germain des Prés, in de voormalige expositieruimte van Robert Delpire, een van Frankrijks meest gerenommeerde uitgevers en fotografiekenners. Voor de openingstentoonstelling die als titel "Demain/Hier" (tomorrow/yesterday) meekreeg, werd Robert Delpire himself aangetrokken. Hij focust op het werk van de 'nieuwe generatie' Magnumfotografen dat hij in dialoog plaatst met de creaties van beroemde namen van het eerste uur. Of de geschiedenis van Magnum door een tachtigtal lenzen. Magnum Photos is een coöperatieve van fotografen, opgericht in 1947 door Henri Cartier-Bresson, Robert Capa, George Rodger en David Seymour. Magnum heeft een zetel in New York, Parijs, Londen en Tokio. Via deze vier bureaus en een netwerk van agenten levert Magnum foto's aan pers, uitgeverijen, adverteerders, televisie, galerieën en musea over heel de wereld. Om toe te treden tot Magnum moet een fotograaf eerst genomineerd worden. Na twee jaar kan die persoon vervolgens geassocieerd worden, om ten slotte nog eens twee jaar later volwaardig lid te kunnen worden.

Op 30 oktober gaan de deuren van het fotografiemuseum Foam in Amsterdam open voor een tentoonstelling met als titel 'Darkness and light', die loopt tot en met 9 december, en een bijzonder overzicht biedt van het fotografisch werk van de Nederlandse fotograaf Sanne Sannes (1937, Groningen -1967, Bergen). Sannes maakte zwartwit-foto's - met zeer grove filmkorrel en een sluitertijd van 1/25ste seconde - die eerder een persoonlijke impressie registreerden dan een realistische. Zijn belangrijkste thema was de vrouw. In 1966 maakte hij een film in opdracht van de VPRO maar die nooit werd uitgezonden. Deze film zal op de tentoonstelling worden vertoond. In het zijn boek 'Sex a gogo' uit 1969, maakt hij gebruik van collagetechniek; hij combineerde uitgeknipte foto’s met tekst en tekeningen uit strips. Info: www.foam.nl

Op 4 en 5 november aanstaande worden 39 schilderijen uit de collectie van de Nederlandse kunstverzamelaar en miljonair Louis Reijtenbagh bij Sotheby’s in New York onder de hamer gebracht. Het gaat ondermeer om schilderijen van Picasso, Monet, Degas en De Chirico. Een van de topstukken is een werk van Kees van Dongen. Dat schilderij, getiteld 'Jonge Arabier' dateert uit 1928 en wordt geschat op zo'n tien miljoen euro. Reijtenbagh (1946), voormalig huisarts in Almelo, een gemeente in de Nederlandse provincie Overijssel, zit in financiële problemen. Ondertussen zou hij regelingen getroffen hebben met schuldeisers JPMorgan Chase & Co, Credit Suisse Group en de ABN Amro bank. Hij zou echter in juni ook al losse schilderijen verkocht bij Sotheby’s in Londen. In een vorige nieuwsflash berichtten we er al over dat het Rijksmuseum in Amsterdam het schilderij 'De bocht van de Herengracht' van Gerrit Berckheyde, mag laten hangen; het doek was eigendom van Reijtenbagh maar werd een tijdlang geclaimd door twee banken.

Nog tot en met 5 april van volgend jaar is in het Kunstmuseum Wolfsburg een installatie te zien van de James Turrell die algemeen beschouwd wordt als een van de meest vooraanstaande land artkunstenaars in de Verenigde Staten. Turrell, geboren in 1943 in het Californische Los Angeles woont en werkt in Flagstaff, een plaats in de staat Arizona; hij beschouwt de lucht als zijn atelier. James Turrel, die een niet onverdienstelijk piloot en cartograaf bleek te zijn, maakte zijn eerste werken in de jaren zestig, toen hij met Robert Irwin, Douglas Wheeler en enkele andere geestesgenoten deel uitmaakte van de Californische Light and Space Movement. Hij ontleent veel inspiratie aan het werk van de Nederlands-Belgische sterrenkundige Marcel Minnaert (over waarneming, licht, kleur en landschap). Roden Crater in de Painted Desert in Arizona wordt zowat aanzien als zijn levenswerk. Hij heeft er zijn eigen observatorium in een enorme krater van een vulkaan. Van daaruit ventileert hij zijn visie op licht en ruimte zowel 's nachts als overdag. Info: www.kunstmuseum-wolfsburg.de

Zo'n tweeduizend werken van de Braziliaanse kunstenaar Hélio Oiticica werden vernietigd in een inferno die plaats had in een opslagplaats palend aan het huis van zijn broer. Deze César Oiticica is directeur van het non profitproject Hélio Oiticica dat werd opgericht in 1981 met als doel zorg te dragen voor de nalatenschap van de kunstenaar. Het verlies door de brand wordt geschat op zo'n tweehonderd miljoen dollar; de werken waren niet verzekerd. Hélio Oiticica iverwierf wereldwijd bekendheid als een van de invloedrijkste Latijns-Amerikaanse kunstenaars van de twintigste eeuw. In 2007 stelde hij zowel in het Londense Tate Modern als in het Museum of Fine Arts in de Amerikaanse stad Houston tentoon. Volgens Mary Sabbatino van Galerie Lelong in New York die de kunstenaar en zijn werk vertegenwoordigt, zou 90 procent van het oeuvre verloren zijn gegaan. Om het werk van Oiticica te zien, zullen geïnteresseerden voortaan naar Tate Modern moeten gaan waar nog heel wat van zijn craties tot de vaste collectietot behoren. Ook het MoMa in New York, het Los Angeles County Museum of Art en de Daros Collection in Zürich hebben werk van hem in hun verzameling.

Nog tot en met 31 januari 2010 loopt in de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten in Brussel de tentoonstelling 'Delvaux en de Oudheid'. De interesse voor de schoonheid van de antieke wereld werd gewekt toen de jonge Delvaux nog op school zat. Later zorgen enkele reizen naar Italië en Griekenland ervoor dat de latente liefde voor het mythische verleden terug opflakkerde. Antieke beeldhouwkunst en architectuur gekoppeld aan beroemde tempels en antieke steden zoals de Akropolis, Olympia en Pompeji en mythologische figuren als Pygmalion, Venus en vele andere protagonisten en mindere goden uit de sagen en verhalen van weleer, zijn terug te vinden in heel wat werk, zowel schilderijen als tekeningen, van de schilder. Deze tentoonstelling was eerder reeds te zien in Griekenland; voor de samenstelling werkte het KMSK samen met de Basil & Elise Goulandris-Stichting in Athene. Ter gelegenheid van de tentoonstelling werd door BAI Publishers een prachtige catalogus uitgegeven met de gelijknamige titel. Info: www.fine-arts-museum.be

Nog tot en met 17 januari 2010 loopt in het Museo del Prado in de Spaanse hoofdstad Madrid een tenoonstelling met werk van Juan Bautista Maíno. Hij was een van de meest originele maar minst bekende figuren uit de Spaanse kunstgeschiedenis tijdens de 17de eeuw. De Fundación Amigos del Museo del Prado zorgde ervoor dat bijna al zijn werken, met inbegrip van een zevental voorheen onbekende, bij elkaar konden worden gebracht. Van Maíno zelf kunnen de bezoekers er 37 bewonderen, maar er werden nog eens 26 schilderijen toegevoegd van vakgenoten die hem meest hadden beïnvloed, zoals Velázquez en Caravaggio.Friar Juan Bautista Mayno of Maíno (1569-1649) werd geboren in Pastrana, een gemeente in de Spaanse provincie Guadalajara in de regio Castilië-La Mancha. Van 1600 tot 1608 leefde hij in Italië. Hij zou een leerling geweest zijn van el Greco, of van Carracci en Guido Reni, al naar gelang de bron. Info: www.museodelprado.es

De Nederlandse meubelontwerper Maarten Visser is op 87-jarige leeftijd overleden in Bergeijk, een plaats in de provincie Noord-Brabant. Maarten Visser, broer van de beeldhouwer Carel Visser, werd beroemd met zijn bank die hij in de jaren vijftig van vorige eeuw ontwierp en die onder de naam BRO2 (afkorting voor Bank Rusten nummer twee) een klassieker werd. Maarten Visser was naast designer ook een fervent en gepassioneerd kunstverzamelaar. Onder zijn vrienden-kunstenaars bevonden zich grote namen als Constant en Anselm Kiefer. Hij woonde in een door Gerrit Rietveld en Aldo Van Eyk ontworpen huis. In de tuin stonden creaties van Soll Lewitt en Jurgen Bey. Hij had werk in zijn bezit van ondermeer van Stanley Brouwn, Armando, Carl Andre, Daniel Buren, Christo, Hanne Darboven, Dan Flavin, Gilbert & George, Claes Oldenburg, Lawrence Weiner en van zijn broer Carel. Martin Visser had ook nog een andere broer, de ondernemer en eveneens een verwoed collectioneur Geertjan Visser.

Nog tot en met 14 februari 2010 loopt de tentoonstelling 'De drie dromen van de mandarijn' in het ING Cultuurcentrum in Brussel. De artistieke en intellectuele wereld van de mandarijnen in de 17de en 18de eeuw vormt het thema van deze expositie. Voorwerpen in brons, jade, porselein en keramiek schetsen het elegante decor waarin de literaat zijn kunstzinnige talenten ontplooide en de grootste meesterwerken uit de wereld van de schilderkunst en kalligrafie creëerde. Om het werkelijke en gedroomde leven van de mandarijnen te evoceren, sloot ING een bevoorrecht partnership met het Hoofdstedelijk Museum van Peking. Daarnaast kreeg ING ook de medewerking van het Stedelijk Museum voor Kunst van Peking, het Rietbergmuseum in Zürich, de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis in Brussel, het Musée des Arts asiatiques in Parijs, de Bibliothèque nationale in Frankrijk, het Brooklyn Museum en de Sackler Gallery in Washington en het Museum voor Antiquiteiten uit het Verre Oosten in Stockholm.

Van 29 oktober tot en met 1 november heeft de vierde Internationale Architectuur Biënnale Rotterdam (IABR) plaats in de Nederlandse havenstad. Op deze ontmoetingsdagen, die als titel 'Open City: Designing Coexistence' meekregen, wordt de in 2006 overleden New Yorks publiciste en activiste Jane Jacobs als referentie aangehaald. Jacobs is nog altijd een niet te onderschatten inspiratiebron bij het denken over een open stad. Tijdens de biënnale worden op verschillende locaties in Rotterdam filmvertoningen, lezingen en een collegemarathon georganiseerd. In dezelfde week verschijnt de eerste Nederlandse vertaling van Jacobs' bekendste boek Death and Life of Great American Cities uit 1961, dat nog altijd tot de meest invloedrijke geschriften over stedelijke ontwikkeling en stadsplanning behoort. De Amerikaans-Canadese Jane Jacobs, geboren als Jane Butzner (Scranton (Pennsylvania), 1916 - Toronto, 2006) is vooral bekend geworden door haar pleidooien voor gemengde buurten en door acties tegen de aanleg van snelwegen door woonbuurten. Info: www.iabr.nl

Gisteren werd in de Latemse Galerij in het Oost-Vlaamse Sint-Martens-Latem de Kamalmanak voorgesteld, een meer dan 4 kilogram wegend boek dat het resultaat is van een unieke samenwerking tussen de kunstenaar Kamagurka en Marc Coucke, zakenman, CEO van Omega Pharma, wielersponsor en kunstliefhebber. De ontmoeting van enkele fjaren geleden tussen deze twee creatieve denkers, mondde uit in een project waarbij Kama in 2008 - een schrikkeljaar - elke dag een schilderij zou maken, al dan niet in opdracht. De 366 werken werden samengebracht in dit unieke, door Linda en Guy Pieters Editions uitgegeven kunstboek van 764 pagina's, waarin naast de schilderijen ook commentaren en beschouwingen werden opgenomen van talrijke prominenten uit de kunstwereld zoals Rudy Vandendaele, Paul Steenhuis, Willy Van den Bussche, Jan Florizoone en Jonas Mortier. Tot en met dinsdag 24 november aanstaande zijn Kamagurka's werken te bewonderen in de Latemse Galerij, Dorp 6, 9830 Sint-Martens-Latem. Info: www.kamagurka.eu

In het Vlinderpaleis, de populaire naam van het Antwerpse gerechtsgebouw, loopt een tentoonstelling met als titel '75 Zuilen, 20 jaar Kinderrechten'. Meer dan 1.200 jonge mensen, in de leeftijdscategorie tussen zes tot achttien jaar, die lessen volgen aan de Stedelijke Academie voor Schone Kunsten in Hasselt, beschilderden 75 zuilen. Hun inspiratie haalden ze bij de campagne van Unicef, de VN-kinderrechtenorganisatie, tegen het voedseltekort als kinderdoder. Een van de doelstellingen van de campagne is de armoede te halveren zodat minder mensen honger lijden. Vooral het aantal kinderen dat honger heeft zou tegen 2015 moeten teruggebracht worden ten opzichte van 1990. Het kleurrijk spektakel is gratis te bewonderen van maandag tot en met vrijdag tussen 9 en 16 uur in de Wandzaal van het gerechtshof dat gelegen is aan de Antwerpse Bolivarplaats.