‘A-Work meets 4 talented young artists’
Fantasie na het werk

In A-Work, Gent loop deze maand de tentoonstelling ‘A-Work meets 4 young talented artists’.  Niet enkel zijn de vier uiterst getalenteerde jonge kunstenaars absoluut een bezoekje waard. De galerie zelf opereert ook volgens een geheel eigen filosofie. Die van de after work-bar.
Het is crisis voor iedereen. Logisch dat dus dat deze zich ook laat voelen in de kunstwereld. De verkoop slinkt en galeries gaan voor zekerheid.  Liever een gevestigde kunstenaar die een –zij het minimale- garantie op verkoop kan bieden, dan jong talent waarvan de naambekendheid nog niet in liquide middelen kan uitgedrukt worden.

Toch zijn er ook alternatieven. De galerie kan gekoppeld worden aan een ander bestaansdoel. Een chique bar, bijvoorbeeld. Crisis of niet, mensen hebben nog steeds dorst. En als de inkomsten kunnen binnenkomen dankzij het gekletter van de cocktailmixer, komt er misschien wel plaats vrij voor ‘risico’s’.
Of deze theorie zich in de praktijk even rendabel kan vertalen, is voor discussie vatbaar.  Helen Wouters is er in ieder geval wel van overtuigd. Zij startte enkele maanden geleden in Gent met A-Work. Een after work-bar in Gent die iedere maand een andere kunstenaar een platform geeft. Ze liet zich daarvoor inspireren op gelijkaardige bars die in Londen en New York reeds bestaan. En goed draaien.
De filosofie is simpel. Wanneer de prikklokken stoppen met tikken, opent A-Work de deuren voor iedereen die na een harde werkdag even wil uitblazen in een rustige, gezapige omgeving. Met een cocktail in de hand en –belangrijker nog-  omringd door kunst.  Iedere maand krijgt een andere kunstenaar de drie verdiepingen tellende ruimte ter beschikking.

Na enkele geslaagde edities met kunst van onder andere Kaat Tilley, krijgen nu vier jonge kunstenaars gedurende een maand een platform. L’Or (Hannelore Troch), Lane Starke (Marga Sanders), Veerle Gevaert en Nora Noah hebben –Op hun jonge leeftijden na- één ding met elkaar gemeen. Alle vier creëren ze hun eigen wereld waarin moraal, sociale conventies en logica op hun kop worden gezet. Toch geeft het verschil aan thematiek en materiaal tussen de vier, de tentoonstelling een extra dimensie. 

Zo zet L’Or (22) in haar schilderijen sociale conventies op zijn kop. Via antropomorfismen en ironie,  schildert ze menselijke figuren die via overeenkomstige, dierlijke karakteristieken bepaalde humane eigenschappen kracht bijzetten of net in twijfel trekken. Het werk ‘Parenthood’, waar een robuuste moeder met mussenhoofd een vossenjong in haar armen houdt, koppelt de mens zijn mogelijkheid tot verraad aan het voorgeprogrammeerde instinkt van de vos.  Maar evengoed ‘Tentacle Love’, waar het hoofdfiguur op en top mens is, doet beroep op dierlijke ironie. De naakte vrouw ligt niet voor niets op een stapel vissen. De octopus biedt namelijk een makkelijke oplossing voor dat andere, menselijke probleem. De nood aan bevrediging.

Lane Starke (24) flirt in haar wereld van ‘Mädchen und Monsters’ met de grens tussen het sprookjesillustratieve en het pornografische. Haar tekeningen ogen eenvoudig, maar zijn van meticuleuse aard. De verfijnde potlood- en inkttekeningen weten de toeschouwer steevast te beroeren.
Ondanks de vaak morbide taferelen druipt haar werk van een zeemzoete lieflijkheid. Waardoor het haast stills lijken uit een verwrongen jeugdherinnering. Droom ontmoet realiteit in een waas van grafietlijnen.



In de kelder van A-Work wordt de wereld dan weer anders weergegeven. Ditmaal via enerzijds frêle keramische beeldhouwwerkjes en anderzijds minimalistische, stripachtige schilderijen. De beelden van Nora Noah (25) vallen te beschrijven onder een recept van kleur, fantasie, lieflijkheid, kitsch, camp en een zekere portie gif. Vooral dieren en meisjes, meisjes-dieren én dierlijke meisjes komen aan bod. Maar ook sprookjesverhalen zoals Alice in Wonderland en Roodkapje zijn haar zeker niet vreemd. De figuren wekken vaak lieflijkheid op, maar kunnen evengoed diabolische trekken hebben. Toch hebben ze allemaal breekbaarheid met elkaar gemeen. Letterlijk en figuurlijk dan.

Veerle Gevaert

De vierde en laatste in het rijtje is Veerle Gevaert (23). Zij bewijst met haar kunst  dat dubbele gelaagdheden en artistieke diepgang niet noodzakelijk in een ingewikkelde techniek moeten verwerkt worden. Met een beperkt kleurenpallet tekent ze op een minimalistische manier die soms haast berekend kinderlijk lijkt. Haar fantasierijke portretten sluimeren tussen de ruwheid van een comic de zachtheid van een kinderboek.

De werken vloeken niet en vullen mekaar ook niet noodzakelijk aan, maar voeren de bezoeker vlot van de ene wereld naar de andere. Dat is eigenlijk op zich al een kunst. Zelden worden in één ruimte vier verschillende kunstenaars geplaatst die ondanks hun verschillende oeuvres zo op elkaar afgesteld lijken. Zeker als je daarbij voor rekening neemt dat het viertal op geen enkele andere manier samenwerkt en dat deze eenheid die momenteel in A-Work gestalte krijgt, van tijdelijke aard is. Een aanrader zonder meer, dus.

Enak Cortebeeck

‘A-Work meets 4 young talented artists’
loopt van 4 t/m 30 april in A-Work. Laurent Delvauxstraat 1, 9000 Gent.
Meer info op http://www.a-work.be

Enak Cortebeeck
10.04.2009